Friday, February 28, 2014

ഇബ്നു ഉമർ (رضي الله عنهما): ഖവാരിജുകൾ പേർഷ്യക്കാരെയും റോമക്കാരെയും പോലെപെരുമാറിയവർ.



1.നാഫിഅ് നിവേദനം: ഇബ്നു ഉമർ(رضي الله عنهما) പറഞ്ഞു:
ഉഥ്മാൻ  (رضي الله عنه)ഉപരോധത്തിലായിരിക്കേ ഒരിക്കൽ എന്റെയടുക്കൽ വന്നു. അദ്ദേഹം എന്നോട് ചോദിച്ചു: അൽ മുഗീറ ബിൻ അഖ്നാസ് (رضي الله عنه)പറഞ്ഞ കാര്യത്തിൽ താങ്കളുടെ അഭിപ്രായം എന്താണ്‌?
ഞാൻ ചോദിച്ചു: എന്താണ്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്?
ഉഥ്മാൻ(رضي الله عنه): അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, ഖവാരിജുകൾ താങ്കളുടെ ഖിലാഫത്ത് അവർക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ( ഇബ്നു സഅദ് (رضي الله عنه) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതിൽ ഖിലാഫത്ത് വിട്ടു കൊടുത്താൽ അവർ എന്നെ വധിക്കാതെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നതാണ്‌ എന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്)
ഞാൻ പറഞ്ഞു: താങ്കൾ ഖിലാഫത്ത് വിട്ടുകൊടുത്താൽ താങ്കൾ എന്നെന്നേക്കുമായി ഈ ദുനിയാവിൽ ജീവിക്കുമോ?
ഉഥ്മാൻ (رضي الله عنه): ഇല്ല!
ഞാൻ പറഞ്ഞു: താങ്കൾ വിട്ടുകൊടുത്തിട്ടില്ലായെങ്കിൽ താങ്കളെ വധിക്കുക എന്നതില്പരം അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ സാധിക്കുമൊ?
ഉഥ്മാൻ (رضي الله عنه): ഇല്ല!
ഞാൻ പറഞ്ഞു: അവരുടേതാണോ സ്വർഗ്ഗവും നരകവും?
ഉഥ്മാൻ (رضي الله عنه): അല്ല!
ഞാൻ പറഞ്ഞു: എങ്കിൽ, ഖിലാഫത്ത് വിട്ടു കൊടുക്കുക എന്നതിൽ ദീനിൽ ഒരു ന്യായവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല, എന്തെന്നാൽ എപ്പോഴെല്ലാം ജനങ്ങൾ ഖലീഫയിൽ അസംതൃപ്തരാണോ അപ്പോഴെല്ലാം ഖലീഫയെ ഒഴിവാക്കണം എന്നതിന്‌. അതിനാൽ അല്ലാഹു താങ്കളെ അണിയിച്ച ഈ വസ്ത്രം താങ്കൾ അഴിച്ചു വെക്കരുത്.
**അൽ മുഗീറ ബിൻ അൽ അഖ്നാസ് (رضي الله عنه) സ്വഹാബി ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉമ്മ ഉഥ്മാൻ (رضي الله عنه) വിന്റെ അമ്മായിയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം കാഴ്ചയിൽ ഉഥ്മാൻ (رضي الله عنه)വിനെപോലെയായിരുന്നു. ഖവാരിജുകൾ ഉഥ്മാൻ (رضي الله عنه)വിന്റെ വീട് ആക്രമിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ആയിരുന്നു പ്രധിരോധിച്ചത്.
(ഇമാം അഹദിന്റെ ഫദാഇലു സ്സ്വഹാബ, 1/473)

2. സാലിം തന്റെ പിതാവിൽ നിന്നു ഉദ്ധരിക്കുന്നു: അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു (رضي الله عنهما)  പറഞ്ഞു:
ഉഥ്മാൻ (رضي الله عنه)വിന്റെ ഖിലാഫത്ത് കാലത്ത് അൻസ്വാറുകളിൽ പെട്ട ഒരാൾ എന്റെയടുക്കൽ വന്നു ദീർഘ നേരം സംസാരിച്ചു. ഞാൻ ഉഥ്മാൻ (رضي الله عنه)വിനെതിരെ സംസാരിക്കണം എന്നതായിരുന്നു ആവശ്യം. അയാൾ വലിയ നാവിന്റെ ഉടമയായതിനാൽ പറയുന്ന കാര്യം വ്യക്തമാകുന്നതിൽ എനിക്ക് പ്രയാസം അനുഭവപ്പെട്ടു. അയാൾ സംസാരം നിർത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു: ഈ ഉമ്മത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിനു ശേഷം ഏറ്റവും ഉന്നത വ്യക്തിത്വം അബൂബകറും പിന്നെ ഉമറും പിന്നെ ഉഥ്മാനുമാകുന്നു. അല്ലാഹുവാണെ! ഉഥ്മാൻ ആരെയെങ്കിലും അന്യായമായി കൊന്നതായിട്ടോ വൻപാപം ചെയ്തതായിട്ടോ ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. എന്നാൽ ഈ കാര്യമാകട്ടെ അദ്ദേഹം നിങ്ങൾക്ക് നല്കിയാൽ നിങ്ങൾ സന്തോഷവാന്മാർ ആകുന്നു. അദ്ദേഹത്തോട് അടുത്തവർക്ക് നല്കുമ്പോഴോ, നിങ്ങൾ അസംപ്തൃപ്തരാകുന്നു. നിങ്ങൾ പേർഷ്യക്കാരെയും റോമക്കാരെയും പോലെ പെരുമാറുന്നു. അവർ വധിച്ചുകളഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഒരു രാജാവ് അവർക്ക് ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അയാൾ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങൾക്ക് ഇതൊരിക്കലും വേണ്ട. (ഉഥ്മാൻ (رضي الله عنه) വിനെതിരെ സംസാരിക്കുന്നതിൽ നിന്നു അദ്ദേഹം തൗബ ചെയ്തു)

(അസ്സുന്ന, അബൂ ബകർ ബിൻ ഖല്ലാൽ, 546, 1/386)

Thursday, February 27, 2014

The Poem that made Imam Ahmad Cry



A man once came to Imam Ahmad bin Hanbal and asked him; O Imam, what is your opinion on poetry? He replied; Which poetry is this? to which the man responded by reciting the following couplets:

إذا ما قال لي ربي اما استحييت تعصيني

If my Lord asks me, “Have you (any) shyness in disobeying me?
എന്റെ റബ്ബ്‌ എന്നോട്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ, എന്നെ ധിക്കരിക്കുന്നതിൽ നിനക്കൊരു ലജ്ജയുമില്ലേ എന്ന്!


وتخفي الذنب عن خلقي وبالعصيان تأتيني 
You conceal your sins from my creation – and with sins you come to me.
എന്റെ സ്രുഷ്ടികളിൽ നിന്നു നീ നിന്റെ പാപങ്ങൾ മറച്ചു വെക്കുന്നുഎന്നിട്ട്‌ ആ പാപങ്ങളുമായി നീ എന്നിലേക്കു വരികയും ചെയ്യുന്നു.


فكيف أجيبُ يا ويحي ومن ذا سوف يحميني؟
So how will I answer? O woe to me – and who shall protect me?
അപ്പോൾ എങ്ങിനെയാണു ഞാൻ ഉത്തരം ചെയ്യുക? എന്റെ നാശമേ!  എനിക്ക്‌ ആരാണു അഭയം തരിക?

أسُلي النفس بالآمالِ من حينٍ الى حيني 
I keep averting my soul with thoughts of hope – from time to time.
സമയാസമയങ്ങളിൽ പ്രതീക്ഷകളുമായി എന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

وأنسى ما وراءُ الموت ماذا بعد تكفيني 
And I forget what is to come after death – and what is to come after I am shrouded.
മരണ ശേഷം വരാനിരിക്കുന്നത്‌ ഞാൻ മറന്നു പോവുകയും ചെയ്യുന്നു, എന്നെ കഫൻ പുടവയിൽ പൊതിഞ്ഞ്‌ കഴിഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയിരിക്കുമെന്ന്! 

كأني قد ضّمنتُ العيش ليس الموت يأتيني
As if I am guaranteed life (eternally) – and that death will not come to me.
എനിക്ക്‌ ശാശ്വത ജീവിതമാണു എന്ന പോലെ, മരണം എനിക്കു വന്നെത്തുകയില്ല എന്ന പോലെയും..

وجائت سكرة الموتُ الشديدة من سيحميني 
And when the severe stupor of death overtakes me – who will protect me?
കാഠിന്യമേറിയ മരണ ലഹരി എന്നെ കീഴടക്കുമ്പോൾ ആരാണു എനിക്കു അഭയം തരിക! 

نظرتُ الى الوُجوهِ أليـس منُهم من سيفدينـــي
I looked at the faces; is there not from amongst them who will ransom me?
ഞാൻ എല്ലാ മുഖങ്ങളിലേക്കും നോക്കി, എനിക്കു ജാമ്യം നിൽക്കാൻ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോയെന്ന്. 

سأسأل ما الذي قدمت في دنياي ينجيني 
I will be asked regarding what I have prepared in my life to save me (on the Day of Judgement).
ഞാൻ ചോദിക്കപ്പെടും, എന്റെ രക്ഷക്ക്‌ എന്താണു ഞാൻ ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുള്ളത്‌ എന്ന്? 

فكيف إجابتي من بعد ما فرطت في ديني 
Then how will I answer – after I have neglected my religion.
അപ്പോൾ എങ്ങനെയാണു ഞാൻ ഉത്തരം കൊടുക്കുക, എന്റെ ദീനിനെ നിസ്സാരമാക്കിക്കളഞ്ഞതിനാൽ... 

ويا ويحي ألــــم أسمع كلام الله يدعوني 
Woe to me! Did I not hear the Speech of Allāh inviting me?
എന്റെ നാശമേ! അല്ലാഹുവിന്റെ കലാം എന്നെ വിളിച്ചതിനെ ഞാൻ ചെവി കൊടുത്തില്ലല്ലോ.

ألــــم أسمع لما قد جاء في قاف ويسِ 
Did I not hear what came in (the chapters of) Qāf and Yā-Sīn?
ഖ്വാഫിലും യാസീനിലും വന്നത്‌ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലല്ലോ! 

ألـــم أسمع بيوم الحشر يوم الجمع و الديني 
Did I not hear about the Day of Gathering, the Day of Assemble and the Day of Judgement?
ഒരുമിച്ചുകൂടലിന്റെയും പ്രതിഫലത്തിന്റെയും നാളുകളെ ഞാൻ ഓർത്തതേയില്ലല്ലോ! 

ألـــم أسمع مُنادي الموت يدعوني يناديني 
Did I not hear the crier of death inviting me, calling me?
മരണ ദൂതൻ എന്നെ ക്ഷണിക്കുന്നതിനെ, വിളിക്കുന്നതിനെ ഞാൻ കേട്ടതേയില്ലല്ലോ! 

فيا ربــــاه عبدُ تــائبُ من ذا سيؤويني
So O my Lord, a slave (turning to you) I have repented – so who then shall shelter me?
എന്റെ റബ്ബേ! ഇതാ പശ്ചാത്തപിച്ച ഒരടിമ! ആരാണു എനിക്കിപ്പോൾ അഭയം നൽകുക! 

سوى رب غفور واسعُ للحقِ يهديني 
Except a Lord extensive in forgiveness – to the truth He will guide me.
അത്യധികം പൊറുത്തു തരുന്ന എന്റെ റബ്ബല്ലാതെ! അവൻ സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക്‌ എന്നെ വഴി നടത്തുന്നു. 

أتيتُ إليكَ فارحمني وثقــّـل في موازيني
I have come to you (in repentance) – so have mercy on me, and make heavy my scales (with good deeds).
ഞാനിതാ നിന്നിലേക്കു വന്നിരിക്കുന്നു, എന്നോട്‌ കരുണ കാണിക്കേണമേ.., എന്റെ ( നന്മയുടെ) തുലാസുകൾക്ക്‌ ഘനം കൂട്ടേണമേ..

وخفَفَ في جزائي أنتَ أرجـى من يجازيني 
And lighten my account – You are the best of who will bring me to account.
എന്റെ ( തിന്മയുടെ) തുലാസിനു ഘനം കുറക്കേണമേ... , പ്രതിഫലം നൽകുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ നീയാണല്ലോ!


Imam Ahmad took these lines and repeated them over and over again, and wept profusely to such an extent that one his students said that he almost perished due to him crying so much.

Sunday, February 2, 2014

ഉപകരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന വിഷയത്തില്‍ ഷെയ്ഖ് ഉതയ്മീന്‍ രഹിമാഹുള്ള യുടെ അവസാന നിലപാട്...

ഇസ്‌ലാമിക വിഷയങ്ങളില്‍ ഹവയോടൊത്തത് തെരഞ്ഞു പിടിച്ചു നടക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ പരലോകത്തെ തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന സംഗതിയാണ് എന്ന അറിവ് നമ്മില്‍ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.ഇനി അടുത്ത ആലിമിനെ അന്വേഷിക്കുക എന്നത് വിശ്വാസികള്‍ക്ക് യോജിച്ചതല്ല.മറിച്ച്,ഖുര്‍ ആനും,സുന്നത്തും പറയുന്നത് കേട്ടാല്‍ പിന്നെ ഹവയെ അനുകൂലിക്കുന്നത് അന്വേഷിക്കേണ്ടുന്ന ഗതികേട് വിശ്വാസികള്‍ക്കുണ്ടാവില്ല.അല്ലാഹു അത്തരം വിശ്വാസികളില്‍ നമ്മെ ഉള്‍പ്പെടുത്തട്ട....